تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) سوره الأعراف «7»: آيات 75 تا 77 قالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ اسْتَکْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ أَ تَعْلَمُونَ أَنَّ صالِحاً مُرْسَلٌ مِنْ رَبِّهِ قالُوا إِنَّا بِما أُرْسِلَ بِهِ مُؤْمِنُونَ (75) قالَ الَّذِينَ اسْتَکْبَرُوا إِنَّا بِالَّذِي آمَنْتُمْ بِهِ کافِرُونَ (76) فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَ عَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَ قالُوا يا صالِحُ ائْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ کُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ (77) ترجمه‌ گفتند جماعتى که سرکشى ميکردند از قومش مر آنانرا که ناتوان شمرده شده بودند که کسانى بودند که ايمان آورده بودند از ايشان آيا ميدانيد که صالح فرستاده شده است از پروردگارش گفتند همانا ما بآنچه فرستاده شده است بآن گروندگانيم‌ گفتند آنانکه سرکشى کردند همانا ما بآنچه گرويديد بآن کافرانيم‌ پس پى کردند ناقه را و سرکشى کردند از فرمان پروردگارشان و گفتند اى صالح بياور ما را آنچه وعده ميدهى بما اگر هستى از فرستادگان. تفسير جماعت اشراف که تکبّرشان مانع از قبول حق و تمکين از حضرت صالح بود از اقوام او بکسانيکه ايمان آورده بودند از قبيله خودشان که در نظر آنها ضعيف و حقير شمرده ميشدند بواسطه کمى ثروتشان گفتند آيا شما صالح را پيغمبر ميدانيد و بنابر اين لمن آمن بدل است از للّذين و اين سؤال را گفته‌اند براى استهزاء مينمودند و بنظر حقير ممکن است براى تعجّب باشد چنانچه در آيات سابقه اشاره شد يا واقعا شک داشتند در هر حال اهل ايمان تصديق نمودند آنحضرت را که آنچه آورده است حق است و اين موجب مزيد عناد آنها شد و اقرار بکفر خودشان نمودند و از ميان آنها مردى قدّار نام که ازرق چشم و حرامزاده بود بامر و رضاى سايرين ناقه را پى نمود و کشت و بقيّه با او شرکت کردند در قطعه قطعه نمودن آن و همه از گوشت آن خوردند لذا خداوند نسبت عقر را بهمه داده است و بعد از اين واقعه قوم روابط خود را با حضرت صالح بکلّى قطع نموده و بر طغيان و سرکشى خود افزودند و با آن که آنحضرت فرمود باز هم اگر توبه کنيد قبول ميشود و عذاب نازل نميگردد گفتند اگر راست ميگوئى و پيغمبرى بوعده خود که نزول عذاب بعد از اسائه بناقه بود عمل نما.