اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ الَّذِين‌َ استَکبَرُوا إِنّا بِالَّذِي آمَنتُم بِه‌ِ کافِرُون‌َ (76)
مستکبرين در قبال مستضعفين گفتند که محققا ما بآن کسي که شما باو ايمان آورديد کافر هستيم.
ممکن است مراد انکار توحيد باشد که ما دست از شرک و اصنام خود برنميداريم که گفتند اينها هفتاد بت داشتند هر طائفه يک بت براي خود انتخاب کرده بودند بعين مثل آنها مثل دسته‌جات عوام است که هر محله يک علامت مخصوص داشتند مثلا هفده محله اصفهان هفده علامت داشتند و تمام محلات بتمام علامات احترام ميگذاردند و بسا در يک مرکز اجتماعي تمام آنها را ميآوردند و هر علامتي بعلامت ديگر سلام ميداد و تعظيم ميکرد و فقط اختلاف اگر حادث ميشد در تقدم و تأخر بود، و ممکن است انکار رسالت حضرت صالح عليه السّلام بوده که ميفرمايد قال‌َ الَّذِين‌َ استَکبَرُوا از روي تکبر و نخوت و عناد و عصبيت و جهالت و حماقت إِنّا بِالَّذِي آمَنتُم بِه‌ِ همان که مورد پرستش آنها بود که حضرت صالح مرسل من ربّه و آنها جواب دادند بعبارت واضح اينکه مرجع ضمائر صالح باشد و لکن ظاهر اينست که ما ارسل باشد که شامل جميع فرمايشات حضرت صالح است کافرون کفر بمعني
جلد 7 - صفحه 370
ستر حق است و اينها حقيّت صالح را معترف نبودند بلکه مراد اينست که حقيّت او بر ما ثابت نيست چنانچه صدق دعاوي او مثل توحيد و ساير فرمايشاتش را هم اعتراف نداريم و بر ما ثابت و محقق و معلوم نشده.