اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَعَقَرُوا النّاقَةَ وَ عَتَوا عَن أَمرِ رَبِّهِم وَ قالُوا يا صالِحُ ائتِنا بِما تَعِدُنا إِن کُنتَ مِنَ المُرسَلِينَ (77)
پس پي کردند ناقه را و سرکشي کردند از امر پروردگارشان و گفتند اي صالح بياور بر ما آن عذاب را که بما وعده داده بودي اگر تو از پيغمبراني، اشاره بآن فرمايش صالح است که فرمود لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأخُذَکُم عَذابٌ أَلِيمٌ.
فَعَقَرُوا النّاقَةَ در خبر است زني بود بسيار جميله نامش صدف بود و اموال زيادي از شتر و گاو و گوسفند داشت و بسيار عداوت نسبت بحضرت صالح داشت و مردي بود بنام مصدع إبن مهرج او را خواست و گفت من بتو تزويج ميشوم و مهر من پي کردن ناقه صالح است، و نيز زني بود بنام غنيره مردي را خواست معروف بقدار إبن سالف لکن ولد زنا بود و نسبتش بسالف از جهت فراش بود و باو گفت هر کدام از دخترهاي مرا بخواهي بتو ميدهم مشروط به اينکه پي کني ناقه صالح را اينکه دو نفر هفت نفر ديگر از فجار ثمود را با خود همدست کردند و اينکه قدار پي کرد ناقه را بهمدستي آنها، و در اخبار دارد که اشقي الاشقياء در اولين عاقر ناقه صالح بوده و در آخرين عبد الرحمن إبن ملجم مرادي قاتل امير المؤمنين عليه السّلام، و در خطبه شعبانيه پيغمبر صلّي اللّه عليه و آله و سلّم اينکه ملعون را توصيف ميکند
(باشقي الاشقياء من الاولين و الاخرين شقيق عاقر ناقه ثمود)
پس از آن گوشت ناقه را ميان خود قسمت کردند و چون فصيل ناقه مشاهده کرد که مادرش را بقتل رسانيدند فرار کرد و چنان ناله ميزد که تمام بدنها ميلرزيد و در کوه بالا رفت و غيب شد ديگر
جلد 7 - صفحه 371
او را نيافتند.
وَ عَتَوا عَن أَمرِ رَبِّهِم عتوّ بمعني سرکشي و تجاوز از حد و فساد در زمين و نرفتن زير بار دستورات الهي است وَ قالُوا يا صالِحُ ائتِنا بِما تَعِدُنا که فرموده بود وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأخُذَکُم عَذابٌ أَلِيمٌ گفتند پس چرا عذاب اليم نيامد إِن کُنتَ مِنَ المُرسَلِينَ اگر راست ميگويي و از مرسلين هستي بياور آن عذاب اليم را حضرت صالح بآنها فرمود تَمَتَّعُوا فِي دارِکُم ثَلاثَةَ أَيّامٍ هود آيه 68، در خبر است فرمود روز اول رنگ صورت شما زرد ميشود و دوم قرمز و سوم سياه و اينکه علامات را هم مشاهده کردند در نيمه شب چهارم صيحه جبرئيل بقدري آنها را متزلزل کرد پردههاي گوشها پاره شد و طرفة العين تمام هلاک شدند پس از آن صاعقه آمد و تمام آنها را سوزانيد.