تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دارِهِمْ جاثِمِينَ (78) خلاصه قوم ثمود به محض طلب عذاب: فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ: پس فرا گرفت ايشان را صيحه و صاعقه آسمانى. فَأَصْبَحُوا فِي دارِهِمْ جاثِمِينَ‌: پس همه صبح کردند به مرگ و موت در حالى که تماما به زانو به روى زمين افتاده بودند، سوخته خاکستر شده بودند. اهل سير گويند: احدى از آنها باقى نماند الّا زنى و مردى. آن زن معاينه نمود اهلاک قوم و نزول عذاب را به قوم ديگرى نقل مى‌نمود که به غضب الهى هلاک شدند. بعد آب خواسته، به محض خوردن، به همان عذاب هلاک گرديد. و آن مرد در ايام ثلاثه که سرخ و زرد و سياه مى‌شد، به مکه معظمه رسيد. چون خارج شد، سنگى با صوت شديد نازل بسرش آمد هلاک شد و در چاه عميقى با شاخ طلائى که به دست داشت افتاده به مرور ايام در خاک مستور گرديد. و حضرت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در راه تبوک گذر به ارض ثمود و سنگى را که ناقه بيرون آمده نشان داد و قبر آن مرد را فرمود تا آن شاخه طلا را بيرون آورده به اصحاب قسمت نمودند.