تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لا تَقْعُدُوا بِکُلِّ صِراطٍ تُوعِدُونَ وَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ تَبْغُونَها عِوَجاً وَ اذْکُرُوا إِذْ کُنْتُمْ قَلِيلاً فَکَثَّرَکُمْ وَ انْظُرُوا کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ (86)
جلد 4 صفحه 136
وَ لا تَقْعُدُوا بِکُلِّ صِراطٍ: و منشينيد به هر راهى از مناهج دين به القاء شبهات، و يا اقتدا مکنيد به شيطان در اضلال مردم از صراط مستقيم، تُوعِدُونَ وَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ: در حالتى که مى‌ترسانيد به ضرر و کشتن و باز مى‌داريد مردم را از طريق الهى مانع راهها مى‌شويد از ذهاب و اياب نزد شعيب نبى عليه السّلام. مَنْ آمَنَ بِهِ: هر که را که ايمان آورد به او و تصديق او نمايد، وَ تَبْغُونَها عِوَجاً: و طلب مى‌کنيد به راه الهى انحراف و اعوجاج را، يعنى به مقابل دين اللّه، طلب بطلان و حرمان مى‌نمائيد به ايجاد و ازدياد گمراهى و تباهى.
وَ اذْکُرُوا إِذْ کُنْتُمْ قَلِيلًا فَکَثَّرَکُمْ: و ياد بياوريد زمانى را که شما کم بوديد پس زياد نمود شما را، يعنى ياد آوريد اى ذريه مدين، منت و احسان الهى را بر خود که عده و بضاعت شما کم بود، پس کثير و بسيار گردانيد خالق شما را در اولاد و احفاد و برکت عطا فرمود متاع و اموال شما را و عسرت را مبدل به وسعت و ذلت را به عزت، به اين حال شما، به عوض شکران، کفران منعم حقيقى نموده، به تکذيب رسول و نبى مبعوث از جانب او و افساد در زمين. وَ انْظُرُوا کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ: و نگاه کنيد به نظر بصر و بصيرت، چگونه شد عاقبت مفسدان. پس اى قوم شعيب، نظر نمائيد که پيشينيان شما از قوم نوح و هود و صالح و لوط به سبب عصيان و طغيان و کفران، عاقبت به عذاب استيصال معذب شدند و اثرى از آنها باقى نماند، عبرت گيريد و تنبه يابيد از مخالفت. مروى است که قوم به راهها مى‌نشستند و به مردم مى‌گفتند که:
شعيب کذاب است فريب ندهد شما را.
بعد از آن در معرض الزام به استدلال فرمايد: