اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِن کانَ طائِفَةٌ مِنکُم آمَنُوا بِالَّذِي أُرسِلتُ بِهِ وَ طائِفَةٌ لَم يُؤمِنُوا فَاصبِرُوا حَتّي يَحکُمَ اللّهُ بَينَنا وَ هُوَ خَيرُ الحاکِمِينَ (87)
و اگر طائفه از شما ايمان آوردند بآنچه که من از جانب خدا فرستاده شدهام و طائفهاي ايمان نياوردند پس صبر کنيد تا خداوند ميان ما ها حکم کند و او بهترين حکم کنندگان است.
اينکه آيه شريفه هم بشارت است هم انذار، هم تشويق است هم تهديد زيرا قوم شعيب دو قسمت شدند يک قسمت ايمان آوردند و خدا پرست شدند و تصديق بنبوت شعيب و رسالت او کردند و بر دستورات و اوامر او امتثال کردند که مفاد وَ إِن کانَ طائِفَةٌ مِنکُم آمَنُوا بِالَّذِي أُرسِلتُ بِهِ است.
و قسمت دوم کفار و مشرکين که تکذيب شعيب کردند و بشرک باقي ماندند و در مقام اذيت باهل ايمان برآمدند که مفاد وَ طائِفَةٌ لَم يُؤمِنُوا است.
بهردو طائفه امر ميفرمايد فَاصبِرُوا اما مؤمنين باذيّتهاي کفار صبر کنند
جلد 7 - صفحه 385
که فرج ميرسد و دشمن نابود ميشود و مورد تفضلات الهي واقع ميشوند.
و اما کفار صبر کنند تا عذاب الهي آنها را نابود کند و حقانيت شعيب را بفهمند در موقعي که ديگر بر آنها نتيجه بخش نيست و اينکه صبر مدتش بسيار کم است حَتّي يَحکُمَ اللّهُ بَينَنا که مطيع را جزاي خير دهد و منکر را بسزاي خود برساند و هلاک کند وَ هُوَ خَيرُ الحاکِمِينَ است زيرا خردلي ظلم نميکند و بعدل حکم ميفرمايد بلکه تفضلات هم دارد اکرم الاکرمين است في موضع العفو و الرحمة و اشدّ المعاقبين است في موضع النکال و النقمة.