پیام‌های تفسیر نور

1- ارتداد وبرگشت از آرمان‌ها و عقائد حقّ و پذيرفتن شريک براى خداوند، نوعى افترا بر خدا و پيمان‌شکنى است. قَدِ افْتَرَيْنا ... ما يَکُونُ لَنا أَنْ نَعُودَ 2- شرک، اسارت و يکتاپرستى، نجات است. «بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللَّهُ» 3- مؤمن، هرگز نبايد از حقّ عدول و بر عقائدش سازش کند. ما يَکُونُ لَنا ... (عقب‌گرد و ارتجاع، ممنوع است و تساهل وتسامح همه جا ارزش نيست.) 4- هدايت و ضلالت در دائره‌ى اراده خداوند است. «إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ» 5- دليل تسليم شدن و پذيرفتن ربوبيّت خداوند، علم بى‌پايان اوست. إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ‌ ... وَسِعَ رَبُّنا کُلَّ شَيْ‌ءٍ عِلْماً 6- دليل توکّل ما بر خداوند نيز علم مطلق او بر همه چيز است. «وَسِعَ رَبُّنا کُلَّ شَيْ‌ءٍ عِلْماً عَلَى اللَّهِ تَوَکَّلْنا» 7- براى پايدارى در ايمان، از خداوند استمداد و به او توکّل کنيم. ما يَکُونُ لَنا أَنْ نَعُودَ ... عَلَى اللَّهِ تَوَکَّلْنا 8- در برابر پيشنهادهاى شوم دشمنان، بايد با توکّل بر خدا، قاطعانه ايستاد. ما يَکُونُ لَنا ... تَوَکَّلْنا 9- واگذارى داورى به خداوند، نمونه ومصداق توکّل و تسليم است. عَلَى اللَّهِ تَوَکَّلْنا رَبَّنَا افْتَحْ‌ ... 10- در دعا، رعايت تناسب بين خواسته و اسماى الهى مطلوب است. آنجا که نياز به فتح داريم، خدا را با خيرالفاتحين صدا مى‌زنيم. افْتَحْ‌ ... خَيْرُ الْفاتِحِينَ‌ 11- لازمه‌ى داورى صحيح، علم وآگاهى همه‌جانبه است. داورى، حقّ کسى است که همه چيز را مى‌داند. وَسِعَ رَبُّنا کُلَّ شَيْ‌ءٍ عِلْماً ... رَبَّنَا افْتَحْ‌ ... 12- داورى، از شئون ربوبيّت خداوند است. «رَبَّنَا افْتَحْ» 13- هدف انبيا تثبيت و بر کرسى نشاندن حرف حقّ است، نه سخن خويشتن. «افْتَحْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌3، ص: 118