1- طبقهى اشراف، غالباً مخالف پيامبران بودهاند. «وَ قالَ الْمَلَأُ»
2- يکى از شيوههاى کفّار براى بازداشتن مردم از پيروى انبيا، (هنگامى که ببينند آنان از ايمانشان دست برنمىدارند،) تهديد مادّى و اقتصادى است. «إِنَّکُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ» آرى، محروميّت از درآمدهايى که از طريق کمفروشى به دست مىآيد، از ديد کافران خسارت است!
«1». تفسير نمونه.
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 119