اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ قال‌َ المَلَأُ الَّذِين‌َ کَفَرُوا مِن قَومِه‌ِ لَئِن‌ِ اتَّبَعتُم شُعَيباً إِنَّکُم إِذاً لَخاسِرُون‌َ (90)
و گفتند جماعتي از سران قوم کساني که کافر شدند بساير افراد قوم که ضعفاء قوم بودند و تبعيت از رؤساء ميکردند که اگر دست از دين ما بکشيد و رو بشعيب کنيد و متابعت او را نمائيد در اينکه هنگام شما البته خاسر ميشويد و سرمايه دين را از دست ميدهيد.
جلد 7 - صفحه 391
خسران زيان است مقابل سود که نفع است کسي که سرمايه در دست او باشد و بکار زند از سه حالت بيرون نيست، يا اينست که زياد ميشود نفع و سودش ميگويند يا کم ميشود و ضرر ميدهد خسران و زيانش مينامند و اگر نه سودي برده و نه ضرري سرمايه جسته.
وَ قال‌َ المَلَأُ الَّذِين‌َ کَفَرُوا همان رؤساء و امراء و بزرگان من قومه يعني کفار قوم و طرف خطاب آنها ممکن است ضعفاء کفار و تابعين آنها باشند و ممکن است طرف کساني باشند که ايمان بحضرت شعيب آورده بودند و ممکن است بلکه بعيد نيست که جميع باشند لَئِن‌ِ اتَّبَعتُم اگر متابعت کنيد و گوش فرادهيد و ترتيب اثر کنيد شُعَيباً که ايمان بياوريد و موحّد شويد و بتها را رها کنيد إِنَّکُم إِذاً لَخاسِرُون‌َ (بر عکس نهند نام زنگي کافور) خسران دنيا و آخرت در اثر شرک و کفر و تکذيب انبياء و ايمان نياوردن است الّا اينکه کُل‌ُّ حِزب‌ٍ بِما لَدَيهِم فَرِحُون‌َ مؤمنون آيه 55 وَ زَيَّن‌َ لَهُم‌ُ الشَّيطان‌ُ أَعمالَهُم عنکبوت آيه 37 قُل هَل نُنَبِّئُکُم بِالأَخسَرِين‌َ أَعمالًا الَّذِين‌َ ضَل‌َّ سَعيُهُم فِي الحَياةِ الدُّنيا وَ هُم يَحسَبُون‌َ أَنَّهُم يُحسِنُون‌َ صُنعاً کهف آيه 103، شرک و کفر و ضلالت را نفع ميدانند و ايمان و متابعت انبياء را خسران ميشمارند.