تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ فَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا بَياتاً وَ هُمْ نائِمُونَ (97)
بعد از آن به طريق انکار و تقريع مى‌فرمايد:
أَ فَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرى: آيا پس از بيان عذاب امم سالفه، ايمن شدند اهل مکه و حوالى آن. يا عاصين و منکرين هر شهرى در هر عصر و زمانى،
«1» اصول کافى، جلد 2، کتاب الايمان و الکفر، باب الذّنوب، صفحه 269، حديث 6.
«2» اصول کافى، جلد دوّم، کتاب الايمان و الکفر، باب الذنوب، صفحه 271، حديث 14.
«3» همان مدرک، صفحه 273، حديث 22.
جلد 4 صفحه 147
أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا بَياتاً: اينکه بيايد ايشان را عذاب ما در حال شب، وَ هُمْ نائِمُونَ: و حال آنکه ايشان خفته باشند، يعنى شبيخون عذاب بيايد آنها را در وقت غفلت.