تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِذا قَضى‌ أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ کُنْ فَيَکُونُ (117) ترجمه‌ گفتند گرفته است خدا فرزندى منزه است او بلکه مر او را است آنچه در آسمان و زمين است همه او را فرمانبردارانند. تفسير يهود گفتند عزيز پسر خدا است و نصارى گفته مسيح پسر خداوند است و مشرکين عرب گفتند ملائکه دختران خدايند منزه است خداوند از اين امور زيرا اولاد داشتن اقتضا دارد که خداوند شبيه بخلق باشد و حاجت و فنا داشته باشد با آن که خداوند مالک آنچه در آسمانها و زمين است ميباشد و عزيز و مسيح و ملائکه و غير آنها همه مملوک و مخلوق و منقاد و فرمان بردار اويند و اقرار به بندگى دارند بطبع و جبلت و خارج از قدرت و مشيت الهى نيستند چگونه ممکن است مجانس و مشابه با خدا باشند در صورتى که ولد بايد همجنس با والد خود باشد و خالق موجودات از جنس و نوع آنها نيست و شبيه و عديل و نظير ندارد.