تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَ فَأَمِنُوا مَکْرَ اللَّهِ فَلا يَأْمَنُ مَکْرَ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ (99) أَ فَأَمِنُوا مَکْرَ اللَّهِ‌: آيا ايمن شدند مکذبين از اخذ الهى بغتتا (اين استعاره است از استدراج بندگان به صحت و سلامت و طول عمر و تظافر نعمت و اخذ سبحانى بر وجه غفلت و ناگهانى). يا آيا مأمون گشتند اهل مکر از مکافات الهى جزاى مکر آنها را، فَلا يَأْمَنُ مَکْرَ اللَّهِ‌: پس ايمن نشوند از مکافات الهى و جزاى مکر سبحانى، إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ‌: مگر جماعت زيانکاران که به جهت کفر و نفاق و ترک نظر اعتبار، خاسر در هر دو عالم باشند؛ يعنى ايمن نشوند از جزاى مکر الهى بر مخالفان و عاصيان مگر، گروه زيانکاران، چه اهل عصمت و تقوى ايمن نيستند از نزول عذاب بر عصات. جلد 4 صفحه 149