تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى‌ بِآياتِنا إِلى‌ فِرْعَوْنَ وَ مَلائِهِ فَظَلَمُوا بِها فَانْظُرْ کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ (103) ترجمه‌ پس مبعوث نموديم بعد از آنها موسى را با معجزات خودمان بسوى فرعون و جماعتش پس ستم کردند بآنها پس بنگر چگونه بود انجام کار مفسدان. تفسير در اکمال از حضرت باقر (ع) نقل نموده که خداوند بعد از حضرت يوسف و اسباط يعنى دوازده اولاد حضرت يعقوب حضرت موسى و حضرت هرون را فرستاد بسوى فرعون و جماعتش و مأموريت آن دو مخصوص بمصر بود و معجزات حضرت موسى بقدرى زياد است که قابل تعداد نيست و شمه از آن در سوره بقره گذشت و عمده عصا و يد بيضاء بود که شرح آن بيايد انشاء اللّه تعالى و فرعون نام شخص نيست بلکه پادشاه مصر را فرعون خطاب مينمودند چنانچه سلاطين روم و ايران را قيصر و کسرى ميخواندند لذا فراعنه ميگويند و از آن پادشاهان مصر را اراده ميکنند و نام فرعون طرف حضرت موسى (ع) قابوس يا وليد بن مصعب است و او و اتباعش بعد از مشاهده آن معجزات با هرات ايمان نياوردند و حقّ آنها را که ايمان و تصديق بود ادا نکردند پس ظلم نمودند بآيات الهيه و انجام کار آنها اين بود که تمامى بوضع عجيبى غرق شدند که در سوره بقره گذشت و بعضى گفته‌اند اين فرعون از زمان حضرت يوسف تا زمان حضرت موسى در مصر سلطنت داشته و فاصله ميان ايندو پيغمبر مدت چهار صد سال بود.