تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) سوره الأعراف «7»: آيات 104 تا 106 وَ قالَ مُوسى‌ يا فِرْعَوْنُ إِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ (104) حَقِيقٌ عَلى‌ أَنْ لا أَقُولَ عَلَى اللَّهِ إِلاَّ الْحَقَّ قَدْ جِئْتُکُمْ بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرائِيلَ (105) قالَ إِنْ کُنْتَ جِئْتَ بِآيَةٍ فَأْتِ بِها إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (106) ترجمه‌ گفت موسى اى فرعون همانا من پيغمبرى هستم از پروردگار جهانيان‌ سزاوارم براى آنکه نگويم از جانب خدا مگر حق بتحقيق آمدم نزد شما با معجزه از پروردگارتان پس بفرست با من بنى اسرائيل را گفت اگر هستى تو که آورده معجزه را جلد 2 صفحه 458 پس بياور آنرا اگر هستى از راستگويان. تفسير حضرت موسى (ع) پس از چندى اقامت در مصر ببارگاه فرعون راه يافت و دعوى خود را اظهار فرمود و مدّعى شد که تمام اقوال من از جانب خدا حق و صدق است و سزاوار براى قول حق که از جانب خدا باشد آنستکه من قائل آن باشم نه غير من و باين جهت حقيق على بتخفيف يا فرموده با آنکه اگر حقيق علىّ بتشديد ميفرمود معنى واضح‌تر بود ولى لطف کلام و مبالغه در سزاوارى آنحضرت بحق گوئى فوت ميشد و کسانيکه متوجه باين نکته نشده‌اند گفته‌اند اصل کلام علىّ بتشديد بوده ولى براى امن از اشتباه و ملازمه بين سزاوارى کلام حق بشخص و سزاوارى شخص بکلام حق معنى قلب شده است و بعضى گفته‌اند حقيق متضمن معنى حريص است يا على بمعنى باء استعمال شده است يعنى سزاوارم بآنکه نگويم جز حق در هر حال مراد واضح است و علىّ بتشديد نيز قرائت شده است و آنحضرت مدّعى معجزه شد که خداوند باو کرامت فرموده بود و تقاضا فرمود که طائفه بنى اسرائيل را که فرعونيان به بندگى گرفته و باعمال شاقّه وادار نموده بودند اجازه دهد که با آنحضرت بوطن مالوف آباء خودشان يعنى بيت المقدس مراجعت نمايند و فرعون طلب معجزه نمود.