تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قالُوا سُبْحانَکَ لا عِلْمَ لَنا إِلاَّ ما عَلَّمْتَنا إِنَّکَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَکِيمُ (32) قالُوا سُبْحانَکَ‌: گفتند تنزيه مى‌کنيم تو را تنزيهى که لايق عظمت و جلال تو باشد، از اينکه غير از ذات يگانه تو عالم به امور غيبيّه باشد. لا عِلْمَ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا: نيست هيچ علمى ما را مگر آنچه تعليم فرمودى ما را، و علم مسمّيات از آن جمله نيست. إِنَّکَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَکِيمُ‌: به درستى که ذات يگانه تو بسيار دانا به جميع معلومات است بر وجهى که هيچ چيز بر تو پوشيده نيست، و حکيمى در تمام امور که آنچه فرمائى و بجا آورى بر وفق حکمت و مصلحت باشد. پس به علم ازلى مى‌دانى منصب خلافت را که شايسته و سزاوار است.