تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) سوره الأعراف «7»: آيات 111 تا 114 قالُوا أَرْجِهْ وَ أَخاهُ وَ أَرْسِلْ فِي الْمَدائِنِ حاشِرِينَ (111) يَأْتُوکَ بِکُلِّ ساحِرٍ عَلِيمٍ (112) وَ جاءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قالُوا إِنَّ لَنا لَأَجْراً إِنْ کُنَّا نَحْنُ الْغالِبِينَ (113) قالَ نَعَمْ وَ إِنَّکُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ (114) ترجمه‌ گفتند واگذار او و برادرش را و بفرست در شهرها جمع‌آورندگان را که بياورند نزد تو هر جادوگر دانائى را و آمدند جادوگران نزد فرعون گفتند بدرستيکه براى ما هر آينه مزدى است اگر باشيم غالبان‌ گفت بلى و بدرستيکه شما هر آينه از مقربانيد. تفسير خلاصه راى صادر از مجلس شورا اين بود که فرعون حضرت موسى و هارون را بحال خودشان واگذار نمايد و بامر آنها نپردازد ضمنا عدّه را مأمور نمايد که در بلاد مصر تفحّص نمايند هر جا ساحرى است بهر وسيله ممکن است او را ببارگاه فرعون حاضر نمايند و آن زمان سحر بقدرى رواج داشت که در اندک زمانى از دوازده هزار تا هشتاد هزار ساحر ماهر گفته‌اند جمع‌آورى شد و بزرگان آنها که گفته‌اند پنج نفر بودند و اعلم از همه شمعون نام بود ببارگاه فرعون راه يافتند و از او تقاضاى اجر مهمّى نمودند که در صورت غلبه بآنها انعام شود و اين تقاضا يا بصورت اخبار بوده که فرض مسلّميّت آن را نموده‌اند يا بصورت سؤال چون جمعى از قراء ائنّ لنا لأجرا قرائت‌ جلد 2 صفحه 460 نموده‌اند در هر حال فرعون علاوه بر آنکه ملتزم باجر و انعام شد قول داد که آنها را از مقربان درگاه خود قرار دهد که بى‌اجازه وارد بر او شوند و هر حاجتى داشته باشند براى خودشان و کسان ديگر برآورده شود و اين کاشف از نهايت طمع آنها و تشويش خاطر آن ملعون است و کلمه ارجه امر از ارجاء بمعنى تأخير است که متصل بضمير مفعول شده است و بعضى از علماء نحو منع از اسکان هاء ضمير نموده‌اند و بعضى از قراء بکسر هاء با اشباع و بدون آن قرائت نموده‌اند و ارجئه بهمزه و ضم‌ها نيز قرائت شده است.