تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالُوا يا مُوسى إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ وَ إِمَّا أَنْ نَکُونَ نَحْنُ الْمُلْقِينَ (115)
قالُوا يا مُوسى إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ: گفتند اى موسى: يا اينکه تو مى‌اندازى عصاى خود را، وَ إِمَّا أَنْ نَکُونَ نَحْنُ الْمُلْقِينَ: يا آنکه باشيم ما اندازندگان ريسمانها و عصاهاى خود را. در انوار مذکور است که سحره به اين کلام موسى را مخير ساختند به طريق مراعات ادب، يا به طريق جلادت و تمکين، و لکن رغبت و ميل داشتند که اول آن‌ها بياندازند و به تغيير نظم که ابلغ است و به تعريف خبر و توسط فصل و تأکيد ضمير متصل به منفصل تنبيه نموده بر اين ترغيب؛ و لهذا: