اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَوحَينا إِلي مُوسي أَن أَلق‌ِ عَصاک‌َ فَإِذا هِي‌َ تَلقَف‌ُ ما يَأفِکُون‌َ (117)
و وحي فرستاديم بسوي موسي اينکه بينداز عصاي خود را چون انداخت بناگاه بلعيد تمام آنچه سحره دروغ بسته بودند يعني بر خلاف واقع بنظر مردم جلوه داده بودند.
وَ أَوحَينا إِلي مُوسي وحي القاء در قلب است بتوسط ملائکه در قلوب انبياء و اما در قلوب مؤمنين الهام ميگويند و طرق وحي مختلف است چنانچه ميفرمايد وَ ما کان‌َ لِبَشَرٍ أَن يُکَلِّمَه‌ُ اللّه‌ُ إِلّا وَحياً أَو مِن وَراءِ حِجاب‌ٍ أَو يُرسِل‌َ رَسُولًا فَيُوحِي‌َ بِإِذنِه‌ِ ما يَشاءُ شوري آيه 50 و 51.
أَن أَلق‌ِ عَصاک‌َ امريّه رسيد بموسي که عصا را بينداز پس حضرت موسي انداخت که اينکه جمله در تقدير است بدلالت جمله قبل يعني پس از انداختن
جلد 7 - صفحه 419
فَإِذا هِي‌َ يعني بمجرد القاء بناگاه آن عصا ثعباني شد که تمام سحر سحره را تلقف بلعيد که در اينکه جمله معجزاتي ظاهر شد: عصا ثعبان شدن، بلعيدن عصاها و ريسمانها و آنچه سحره آورده بودند و برگشتن بحال عصائي بدون آنکه بزرگ شده باشد و نابود شدن دستگاه سحره.
ما يَأفِکُون‌َ افک دروغي است که بصورت صدق است و هر باطلي که بصورت حق درآيد افک است چنانچه عصاهاي سحره و ريسمانهاي آنها بصورت حيوانات و ساکن را متحرک نمايد جلوه داده بودند.