اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ يا مُوسي إِنِّي اصطَفَيتُک‌َ عَلَي النّاس‌ِ بِرِسالاتِي وَ بِکَلامِي فَخُذ ما آتَيتُک‌َ وَ کُن مِن‌َ الشّاکِرِين‌َ (144)
خطاب رسيد اي موسي من تو را برگزيدم برسالات خود و بکلام خود پس بگير آنچه را که بتو دادم و باش از شکرگزارندگان.
قال خداوند عالم يا موسي در همان موقعي که در ميقات‌گاه بود إِنِّي اصطَفَيتُک‌َ اصطفاء از ماده صفأ يعني برگزيده و لذا آدم عليه السّلام را صفي اللّه ميگويند و خداوند انبياء را بر تمام مخلوقات خود برگزيد و اختيار فرمود و حضرت رسالت صلّي اللّه عليه و آله و سلّم را مصطفي گفتند براي اينکه برگزيده خداوند بود و در زيارت جامعه صغيره در حق ائمه (ع) مي‌گويي السلام عليکم يا اصفياء اللّه و در زيارت حضرت رسالت (ص) السلام عليک يا صفي اللّه.
علي النّاس بر جميع افراد بشر حتي انبياء زيرا اينکه خصيصه موسي بود که با او بدون واسطه ملک تکلم فرمود بلي بر پيغمبر اکرم صلّي اللّه عليه و آله و سلّم هم در معراج آنجايي که نه ملک مقربي راه داشت و نه نبي‌ّ مرسلي اينکه خصيصه بود بلکه بسا بر ساير انبياء هم اتفاق ميافتاد قُلنا يا آدَم‌ُ اسکُن أَنت‌َ وَ زَوجُک‌َ الجَنَّةَ يا آدَم‌ُ أَنبِئهُم بِأَسمائِهِم يا داوُدُ إِنّا جَعَلناک‌َ خَلِيفَةً يا نُوح‌ُ اهبِط بِسَلام‌ٍ مِنّا لکن معنون باين عنوان و ملقب باين صفت کليم اللّه حضرت موسي بود.
بِرِسالاتِي تعبير بجمع براي اينکه است که نسبت بهر حکم و دستور رسالت داشت لذا تعبير بمفرد و جمع هر دو صحيح است و بکلامي که اينکه خصيصه بود فَخُذ ما آتَيتُک‌َ هر چه بيان فرمودم وَ کُن مِن‌َ الشّاکِرِين‌َ تمام نعم الهي
جلد 7 - صفحه 454
شکر لازم دارد وجوب شکر منعم بحکم عقل است و لکن هر چه نعمت بزرگتر باشد اهميت شکرش بيشتر است بالاخص نعمت رسالت و اولو العزمي و اصطفاء و تکلم و غير اينها که باو عنايت شده بود و اينکه معجزات و آيات بزرگ که آن حضرت داشت