تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْکُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْکُمْ وَ أَنِّي فَضَّلْتُکُمْ عَلَى الْعالَمِينَ (122) ترجمه‌ آنانکه داديمشان کتاب را ميخوانند آنرا حق خواندنش آنگروه ميگروند بآن و هر کس که کافر شود بآن پس آنگروه ايشانند زيان‌کاران. تفسير در مجمع و عياشى از حضرت صادق (ع) روايت نموده است که حق تلاوت قرآن آنستکه هر وقت بذکر بهشت و دوزخ برسد توقف نمايد و در صورت اول سؤال رحمت نمايد و در صورت دوم پناه بخدا ببرد از شيطان و در کافى از آنحضرت روايت نموده که آنکسانيکه حق تلاوت قرآن را بجا آوردند ائمه هدى عليهم السلام هستند و عياشى هم بهمين مضمون روايت کرده است و بنظر حقير حق تلاوت قرآن آنستکه بر طبق آن عمل نمايند و مؤيد اين معنى آنست که خداوند آنرا مخصوص باهل ايمان قرار داده و البته اگر مراعات آداب ظاهريه و باطنيه آنهم بقدر استعداد قارى بشود اتم و اکمل است و اجمال آن آداب تعقل و تدبر و تفکر و تطهير ظاهرى و باطنى و حفظ وقوف و بيان حروف و استعاذه و تسميه و حمد و شکر و سؤال و تغنى و تأنّى و خضوع و خشوع و تحزن و تحسر و تأدب و تنبه و تحفظ و ايقاظ و توطين نفس براى عمل است‌ جلد 1 صفحه 168 که سر آمد همه و مقصود اصلى است رزقنا اللّه تعالى و روايت کافى هم شايد اشاره بهمين معنى باشد که البته کسى مانند ائمه اطهار حق تلاوت قرآن را بجا نياورده است.