تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَ لا يُقْبَلُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا تَنْفَعُها شَفاعَةٌ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ (123)
بيان
اين دو آيه شريفه آيه چهل و پنجم و چهل و ششم اين سوره مبارکه بود که ترجمه و تفسيرش گذشت گفتهاند نکته تکرار آنستکه در ابتداء و انتهاى قصه بنى اسرائيل ذکر نعمت و قيام بحقوق آن و حذر از تضييع آن و اخافه از روز قيامت و اهوال آن شده است که مبالغه و موقعيت تأثير حکايت در قلوب زياد شود و نتيجه مطلوبه بدست آيد و معلوم شود که غرض از ذکر قصه آنست.