نکته‌های تفسیر نور

کلمه‌ى‌ «حِطَّةٌ»، به معناى نزول چيزى از بالاست، (انحطاط هم از اين ريشه است) و به مفهوم تقاضاى نزول رحمت و عفو الهى است. فرمان اين بود که بنى‌اسرائيل هنگام ورود به سرزمين مقدّس، با اين کلمه از خداوند آمرزش بطلبند، ولى آنان از روى استهزا، کلمه را عوض کردند و گفتند: «حنطة». «1» مشابه‌ى اين آيه، با تفاوتى اندکى در سوره‌ى بقره (آيه 58) نيز آمده است. در روايات متعدّد، امامان معصوم عليهم السلام فرمودند: «نحن باب حطّتکم» باب حطّه‌ى شما ماييم. يعنى اگر در مدار حکومت و ولايت ما وارد شويد، مورد لطف قرار مى‌گيريد. «2» بسيارى از مفسّران مراد از قريه را بيت‌المقدّس دانسته‌اند. سير طبيعى آن است که ابتدا با آدابى که سفارش شده داخل شهر شده، سپس آن را مسکن قرار داده و آنگاه از غذاهاى آنجا بخورند، ولى در اين آيه اوّل مسکن و غذا آمده، بعد توبه و مغفرت و ورود به شهر، شايد به خاطر آن که تأمين مسکن و غذا، زمينه و بسترى است که دستورات اخلاقى را بپذيرند.