تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ ما نُهُوا عَنْهُ قُلْنا لَهُمْ کُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ (166) جلد 4 صفحه 228 فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ ما نُهُوا عَنْهُ‌: پس چون سرکشى نمودند از آنچه نهى شده بودند از آن، قُلْنا لَهُمْ کُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ‌: امر نموديم مر ايشان را که بوده باشيد بوزينگان در حالتى که دور شدگان و نااميديد از رحمت. در کتاب کافى- از حضرت صادق عليه السّلام مروى است: کانوا ثلثة اصناف: صنف ائتمروا و امروا فنجوا و صنف ائتمروا و لم يأمروا فمسخوا ذرّا و صنف لم يأتمروا و لم يأمروا فهلکوا. «1» در اين آيه فرمود: اهل سبت سه صنف بودند: صنفى فرمان بردار و آمر، پس نجات يافتند؛ و صنفى مطيع، لکن امر ننمودند، پس مسخ شدند؛ و صنفى نه مطيع و نه آمر، هلاک شدند. قتاده نقل کند که جوانانشان بوزينه و پيرانشان خوک شدند، سه روز باقى، روز چهارم همه هلاک و مردند.