تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّکَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذابِ إِنَّ رَبَّکَ لَسَرِيعُ الْعِقابِ وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ (167) وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّکَ‌: و ياد کن اى پيغمبر، چون اعلام و آگاه فرمود پروردگار تو، لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ: هر آينه البته البته برانگيزد و مسلط سازد بر يهود تا روز قيامت، مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذابِ‌: کسى را که بچشاند ايشان را عذابى سخت چون قتل و جلاى وطن و ضرب و جزيه. در منهج- بعد از سليمان عليه السّلام بر وجه تخليه بخت النصر بابلى به قتل و سبى و تخريب بلاد ايشان، و بعد از او، ملوک فرس وضع جزيه و خراج از آنها گرفتند، و گويند: جزيه را مجوس مى‌دادند تا زمان بعثت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم که حکم فرمود به قتل آنها و سبى نساء آنها تا اسلام‌ «1» روضه کافى، جلد 8، صفحه 158، حديث 151. جلد 4 صفحه 229 آرند، يا جزيه قبول کنند، و اين حکم تا قيامت بر آنها باقى است. فى المجمع عن الباقر عليه السّلام: المعنىّ بهم امّة محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم. «1» و آيه شريفه دال است بر آنکه يهود را هرگز دولت و عزت نباشد و هميشه ذليل و خوار باشند تا قيامت. إِنَّ رَبَّکَ لَسَرِيعُ الْعِقابِ‌: بتحقيق پروردگار تو هر آينه زود عقاب فرمايد کافران را که در دنيا هم آنها را معذب سازد که مستحق عذاب باشند. وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ‌: و بتحقيق خداى تعالى هر آينه آمرزنده است گناهان کسى را که توبه و طلب مغفرت نمايد، مهربان است که بعد از توبه، به گناه نگيرد.