تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ الَّذِينَ يُمَسِّکُونَ بِالْکِتابِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ (170)
وَ الَّذِينَ يُمَسِّکُونَ بِالْکِتابِ: و آن کسانى که تمسک نمودند به تورات و احکام آن را از تحريف نگاه مى‌دارند. القمّىّ عن الباقر عليه السّلام: نزلت فى ال محمّد و اشياعهم. «1» على بن ابراهيم رضوان اللّه عليه روايت نمايد از حضرت باقر عليه السّلام که اين آيه در حق آل محمد و شيعيان آنها نازل شده، يعنى شيعيان آل محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم که متمسک شدند به قرآن و عمل به آن.
وَ أَقامُوا الصَّلاةَ: و بپاى مى‌دارند نماز را. تخصيص نماز با آنکه عمل به کتاب مشتمل است بر اقامه جميع عبادات، به جهت آنست که نماز ستون دين، و اقامه دين موقوف است بر آن؛ چنانکه حديث مشهور نبوى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم: الصّلوة عمود الدّين، ان قبلت قبل ما سواها و ان ردّت ردّ ما سواها. «2» إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ: بتحقيق ما ضايع نمى‌کنيم اجر اصلاح کنندگان اعمال را، و وافيا جزاى آنها را عنايت فرمائيم.