تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ کَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ خُذُوا ما آتَيْناکُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْکُرُوا ما فِيهِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ (171) وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ‌: و ياد بياور اى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم براى يهود زمان خود، زمانى را بر کنديم و برداشتيم کوه طور را بالاى سر ايشان براى قبول تورات، کَأَنَّهُ ظُلَّةٌ: گوئيا آن کوه سايبانى بود بر سر ايشان. جبرئيل به امر الهى کوه را به اندازه و مقدار لشکر گاه ايشان، يک فرسخ در يک فرسخ از جا بر کنده، فوق آنها نگهداشت. چون آن را ديدند ترسيدند، وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ‌: و گمان کردند آنکه، کوه بر ايشان افتد. به سجده افتادند. يک طرف صورت به زمين و به چشم ديگر نگاه مى‌کردند از ترس آنکه مبادا کوه بيفتد بر آنها، و لذا يهود سجده به طرف چپ کنند، و گويند اين سجده بر ما مبارک است، زيرا چنان عذابى از ما دفع شد. در اخبار اهل بيت عليهم السّلام وارد شده منافقين به يک طرف سجده و مؤمنين پيشانى بزمين نهادند. خلاصه امر فرموديم که: خُذُوا ما آتَيْناکُمْ بِقُوَّةٍ: اخذ کنيد آنچه را عطا فرموديم از احکام به جديت و عزم ثابت، وَ اذْکُرُوا ما فِيهِ‌: و ياد کنيد بر وجه عمل آنچه در او است از مواثيق و عهود که اوامر و نواهى است و آن را متروک و عاطل مگذاريد، لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ‌: براى اينکه بپرهيزيد از معاصى و بترسيد از عذاب الهى تا در عداد متقيان باشيد در ترک قبايح اعمال و رذايل اخلاق.