تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) سوره الأعراف «7»: آيات 170 تا 171 وَ الَّذِينَ يُمَسِّکُونَ بِالْکِتابِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ (170) وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ کَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ خُذُوا ما آتَيْناکُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْکُرُوا ما فِيهِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ (171) ترجمه‌ و آنانکه تمسّک نمايند بکتاب و بر پا داشتند نماز را بدرستيکه ما ضايع نمى‌نمائيم مزد اصلاح کنندگانرا و هنگاميکه بلند کرديم کوه را بر زبر ايشان که گويا آن سايبانى بود و گمان کردند که آن فرود آينده است بر آنها بگيريد آنچه داديم شما را بقوّت و ياد کنيد آنچه را در آن است باشد که شما پرهيزکار شويد. تفسير کسانى که حفظ نمودند تورية را از تحريف مانند عبد اللّه بن سلام و امثال او که قبول اسلام نمودند از يهود و کسانيکه تمسّک نمودند بقرآن و حمله علم آن که کتاب ناطقند مانند شيعيان و بر پا داشتند نماز را که عمود دين و عمده فروع آن است لذا تخصيص بذکر يافته خداوند اجر آنها را بنحو اکمل در دنيا و آخرت عطا خواهد فرمود چون آنها کسانى هستند که در مقام اصلاح حال خودشان و ساير بندگان خدا بوده‌اند و بنابر اين الّذين مبتدا و جمله انّا لا نضيع اجر المصلحين خبر است و عائد حذف شده براى دلالت مصلحين بر آن و واو استينافيّه است و ممکن است عاطفه باشد بر الّذين يتّقون در آيه سابقه و جمله افلا تعقلون معترضه باشد ميان معطوف و معطوف عليه و قمى ره از حضرت باقر (ع) نقل نموده که اين آيه در باره آل محمد (ص) و شيعيان آنها نازل شده است و نتق کوه عبارت از قلع و رفع آنست و کلمه اذکر خطاب به پيغمبر (ص) يعنى ياد بياور در صدر آيه دوم مقدر است که مکرر در امثال و نظائر آن بيان شده است چنانچه کلمه و قلنا يعنى و گفتيم قبل از کلمه خذوا بايد تقدير شود و عياشى ره از حضرت صادق (ع) روايت نموده که پرسيدند مراد از قوّت در اين آيه قوت بدنى است يا قلبى فرمود هر دو و قمّى از آنحضرت نقل نموده که چون خداوند تورية را بر بنى اسرائيل نازل فرمود قبول نکردند پس خداوند کوه طور را بلند فرمود بر جلد 2 صفحه 491 بالاى سر آنها و حضرت موسى بآنها فرمود اگر قبول نکنيد اينکوه بر سر شما فرود مى‌آيد پس ناچار قبول کردند و سرشان را بزمين انداختند و تفصيل اين آيه در سوره بقره کاملا گذشت.