اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ کَذلِک‌َ نُفَصِّل‌ُ الآيات‌ِ وَ لَعَلَّهُم يَرجِعُون‌َ (174)
و اينکه نحو تفصيل ميدهيم آيات گذشتگان را شايد اينها از باطل دست بردارند و رجوع بحق کنند تنبيه- يک قسمت مهم قرآن در بسياري از سور قرآنيه قضاياي واقعه در امم سابقه از قضاياي آدم و ابناء آدم و نوح و هود و صالح و ابراهيم و لوط و يوسف و يعقوب و شعيب و موسي و فرعون و غير اينها غرض تاريخ‌گويي و قصّه‌سرايي نبوده بلکه براي تنبه بندگان و موعظه و پند و نصيحت آنها است که متذکر شوند که خداوند با اهل ايمان و تقوي و صلحاء چه تفضلاتي داشته و از چه مهالکي و شدائدي آنها را نجات داده و اهل شرک و کفر و فسق و ظلم با چه بلاهايي روبرو شدند و بچه مهالکي افتادند و ميفرمايد فَلَن تَجِدَ لِسُنَّت‌ِ اللّه‌ِ تَبدِيلًا وَ لَن تَجِدَ لِسُنَّت‌ِ اللّه‌ِ تَحوِيلًا فاطر آيه 41 و 42 که اينکه قضايا باعث رغبت مشرکين و کفار و فساق شود بايمان و تقوي و اعمال صالحه و رجاء واثق بوعده‌هاي الهي و مورث خوف و انزجار از شرک و کفر و فسق پيدا شود و از اينکه عذابهاي دنيوي و خوف از وعيدهاي الهي و از عذاب آخرتي پيدا کنند لذا ميفرمايد و کذلک يعني و همين نحوي که پيش آمد شده بر امم سابقه نُفَصِّل‌ُ الآيات‌ِ فصل بمعني جدا کردن است دو چيز را از يک ديگر مقابل وصل که بمعني جمع بين دو چيز متفرق است
جلد 8 - صفحه 29
و آيات معجزات صادره از انبياء و قضاياي وارده بر امتهاي آنها يعني جدا جدا و يک يک براي اينکه امت بيان ميکنيم وَ لَعَلَّهُم يَرجِعُون‌َ و بايد اينها متنبه شوند و از طريق فاسد خود و مشي در کفر و شرک و معاصي دست بردارند و بتوحيد و ايمان و تصديق انبياء و اعمال صالحه رجوع کنند لکن خيره‌سري و خودپسندي و کبر و نخوت و هواي نفس و تقليد آباء موانع قويه است و نميگذارد بطريق صلاح بيايند و هدايت شوند.