تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ (181)
جلد 4 صفحه 254
بعد از آن، ذکر اهل حق را فرمايد:
وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِ: و از آنها که خلق نموديم گروهى‌اند که هدايت نمايند مردم را به حق که دين اسلام و قرآن و احکام آن است، وَ بِهِ يَعْدِلُونَ: و به حق عدل کنند در حدود آن، يا عدل کنند در احکام به حق.
در تفسير اهل بيت عليهم السلام آمده که اين آيه مخصوص است به ائمه معصومين، براى اينکه اين صفات لايق ايشان است و احاديث بسيار وارد شده از جمله:
1- در کافى از حضرت صادق عليه السّلام و عياشى از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده در اين آيه فرمودند: ايشان ائمه هستند. «1» 2- در مجمع از آن دو بزرگوار فرمودند: مائيم آن امت. «2» 3- قمى روايت نموده: اين آيه براى آل محمد عليهم السلام و اتباعشان است.
4- عياشى از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود: قسم به ذاتى که جان من در قبض قدرت او است، هر آينه البته متفرق شود اين امت بر هفتاد و سه فرقه، تمام در آتش الّا يک فرقه، بعد آيه را تلاوت، و فرمود: اين جماعتند که نجات يابند. «3» 5- ربيع بن انس گويد: پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آيه را تلاوت، پس فرمود: بتحقيق از امت من قومى بر حق باشند تا زمان نزول عيسى. «4» و از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مروى است که فرمود: اين آيه به شما تعلق دارد، و به قوم موسى نيز مثل شما عطا شد. «5»
«1» تفسير عياشى، جلد 2، صفحه 42، حديث 120- اصول کافى، جلد اوّل، کتاب الحجة، صفحه 414، حديث 13 (از امام صادق عليه السّلام)
«2» مجمع البيان، جلد 2، صفحه 503- تفسير عياشى، همان صفحه، حديث 121.
«3» تفسير عياشى، جلد دوّم، صفحه 43، حديث 122.
«4» تفسير نور الثقلين، جلد دوّم، صفحه 105، حديث 386.
«5» همان مدرک، حديث 385.
جلد 4 صفحه 255