1- شخصيّت حضرت ابراهيم، شخصيّتى جهانى است. در آيه قبل، ابراهيم را امام براى همه‌ى مردم قرار داد و در اين آيه کعبه را ميعادگاه همه مردم قرار داده است. «جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ»
2- جامعه نيازمند امام و امنيّت است. در آيه‌ى قبل فرمود: «إِنِّي جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً» و در اين آيه مى‌فرمايد: «وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً»
3- کسى که در راه خداوند حاضر شود خود و همسر و فرزندش را تسليم نمايد، بايد تمام سرها در جاى پاى او براى خداوند به خاک برسد. «مصلّى» «1»
4- چون خانه از خداست؛ «بَيْتِيَ» خادم آن نيز بايد از اولياى او باشد. «طَهِّرا بَيْتِيَ»
5- زائران بيت‌اللّه را همين کرامت بس که ابراهيم و اسماعيل، مسئول طهارت و پاکى آن بيت براى آنها بوده‌اند. «طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ ...»
6- عبادت با طهارت، پيوند دارد. «طَهِّرا ... وَ الرُّکَّعِ السُّجُودِ»
7- عبادت و نماز به قدرى مهم است که حتّى ابراهيم و اسماعيل براى انجام مراسم آن مأمور پاکسازى مى‌شوند. «طَهِّرا بَيْتِيَ ... الرُّکَّعِ السُّجُودِ»
8- مسجدِ مسلمانان بايد پاکيزه و رغبت‌انگيز باشد. «طَهِّرا ... الرُّکَّعِ السُّجُودِ»
«1». مضمون حديثى که در تفسير نورالثقلين، ج 1 ص 122، آمده است.
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 200