اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ الَّذِين‌َ کَذَّبُوا بِآياتِنا سَنَستَدرِجُهُم مِن حَيث‌ُ لا يَعلَمُون‌َ (182)
و کساني که تکذيب کردند بآيات ما آنها را ما بزودي درجه درجه ميبريم از آن راهي که نميدانند.
وَ الَّذِين‌َ کَذَّبُوا بِآياتِنا مکذب بآيات الهي کساني هستند که انبياء را تکذيب کردند و آنها را ساحر و مجنون و کذاب و مفتري گفتند و معجزات را سحر و جادو شمردند و قرآن را اساطير الاولين و رقّي نام نهادند و احکام الهيه را دور انداختند و نحو اينها نسبت بمقدسات ديني.
سَنَستَدرِجُهُم سين براي تراخي نزديک است يعني زود باشد و استدراج را معاني بسيار کردند از ماده درج و درجات لکن در اينکه مقام طبق اخبار مرويه
جلد 8 - صفحه 41
از کافي از حضرت صادق عليه السّلام آنکه کفار و فساق هر چه در کفر و فسق زياده‌روي کنند خداوند نعمت را بر آنها ميافزايد تا آنکه بکلي خدا را فراموش کنند و خود را نيک پندارند و بنظر حقارت بمؤمنين نظر کنند مِن حَيث‌ُ لا يَعلَمُون‌َ که اينکه افزودگي نعم عقوبت و بلائي است که باعث ازدياد عذاب ميشود بر آنها و بالعکس مؤمن اگر آلوده بمعصيتي شد فوري دچار يک بلاء ميشود تا متنبه شود و استغفار کند و دست از معاصي بردارد و بر طبق اينکه معني شواهد بسيار در آيات شريفه قرآن داريم يکي کلمه املي در آيه بعد که شرحش بيايد و يکي آيه شريفه وَ لا يَحسَبَن‌َّ الَّذِين‌َ کَفَرُوا أَنَّما نُملِي لَهُم خَيرٌ لِأَنفُسِهِم إِنَّما نُملِي لَهُم لِيَزدادُوا إِثماً وَ لَهُم عَذاب‌ٌ مُهِين‌ٌ آل عمران آيه 172، شرحش گذشت و ديگر آيات شريفه وَ لَو لا أَن يَکُون‌َ النّاس‌ُ أُمَّةً واحِدَةً لَجَعَلنا لِمَن يَکفُرُ بِالرَّحمن‌ِ لِبُيُوتِهِم سُقُفاً مِن فِضَّةٍ وَ مَعارِج‌َ عَلَيها يَظهَرُون‌َ وَ لِبُيُوتِهِم أَبواباً وَ سُرُراً عَلَيها يَتَّکِؤُن‌َ وَ زُخرُفاً وَ إِن کُل‌ُّ ذلِک‌َ لَمّا مَتاع‌ُ الحَياةِ الدُّنيا وَ الآخِرَةُ عِندَ رَبِّک‌َ لِلمُتَّقِين‌َ زخرف آيه 32- 34 و غير اينها