تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) سوره الأعراف «7»: آيات 185 تا 186 أَ وَ لَمْ يَنْظُرُوا فِي مَلَکُوتِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ مِنْ شَيْ‌ءٍ وَ أَنْ عَسى‌ أَنْ يَکُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ (185) مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلا هادِيَ لَهُ وَ يَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ (186) ترجمه‌ آيا نظر نمى‌کنند در مملکت با عظمت آسمانها و زمين و آنچه آفريده است خدا از موجودات و در آنکه شايد آن باشد که نزديک شده باشد اجلشان پس بکدام سخن بعد از آن ايمان مى‌آورند کسيکه گمراه کند خدا پس نيست راهنمائى براى او و واميگذارد آنانرا در تجاوزشان که حيران بمانند. تفسير تفکّر و تأمّل در کيفيّت خلق آسمانها و زمين و موجودات آنها و ارتباطشان با يکديگر بهترين دليل براى اثبات صانع قادر عليم حکيم واحد است و همچنين توجّه‌ جلد 2 صفحه 499 بمرگ و احتمال نزديک شدن آن بهترين وسيله است براى تهيّه توشه براى سفر آخرت و تحصيل عقائد حقّه که پس از مرگ ديگر ممکن نيست تهيّه و تحصيل شود و بهترين توشه براى اين سفر اخذ بقرآن است که حقّا بايد مدرک عقائد و اعمال مردم باشد و اگر کسى بقرآن ايمان نياورد و معتقد نشود پس بچه کتاب و گفتار بعد از قرآن ايمان خواهد آورد آيا بهتر از آن کتابى تصور ميشود که خودش دليل بر حقيّت خودش باشد و مراد از اضلال خداوند مکرر ذکر شده است که واگذاردن بنده است بحال خود و هدايت ننمودن براى قابل نبودن چنانچه قمى ره در اين آيه فرموده و يعمهون مأخوذ از عمه بمعنى کورى قلب است که نتيجه آن حيرت و ضلالت است و کسيکه خداوند نخواسته باشد هدايت او را کسى نمى‌تواند او را هدايت کند چون مؤثر در وجود جز اراده او نيست.