تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ يُشْرِکُونَ ما لا يَخْلُقُ شَيْئاً وَ هُمْ يُخْلَقُونَ (191)
بعد از آن توبيخ اهل شرک را فرمايد:
أَ يُشْرِکُونَ ما لا يَخْلُقُ شَيْئاً: آيا شريک مىگيريد در عبادت حق چيزى را که قدرت ندارند خلق کنند چيزى را، وَ هُمْ يُخْلَقُونَ: و حال آنکه شرکاء خلق شدهاند، يعنى جماداتى که مىپرستيد، قادر نيستند بر اعطاى اصول نعم تا مستحق عبادت شوند. عبادت خالق و قادر بر همه مقدورات را رها، و عبادت اصنامى کند که مخلوقند.