تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْراً وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ (192) وَ لا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْراً: و استطاعت ندارند معبودين براى عابدين يارى و نصرتى را در جلب منفعت و دفع مضرت، وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ‌: و نه نفوس خود را يارى مى‌کنند در وقتى که آنها را مى‌کشند و به اوراث و ادناس ملوث نمايند. «1» تفسير نور الثقلين، جلد دوّم، صفحه 107، حديث 397- عيون اخبار الرضا عليه السّلام، جزء اوّل، باب پانزدهم. «2» تفسير عياشى، جلد دوّم، صفحه 43، حديث 125. جلد 4 صفحه 268 نکته: ايراد جمع ذوى العقول با آنکه راجع به جماد است، به جهت آنکه مشرکان تعظيم آنها مى‌نمودند بر صورت ذوى العقول، لذا حق تعالى بر طبق عقلاء نسبت به آنها فرمايش فرمود.