تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) سوره الأعراف «7»: آيات 194 تا 195 إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبادٌ أَمْثالُکُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ (194) أَ لَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِها أَمْ لَهُمْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها قُلِ ادْعُوا شُرَکاءَکُمْ ثُمَّ کِيدُونِ فَلا تُنْظِرُونِ (195) ترجمه‌ همانا آنانکه ميخوانيد غير از خدا مملوکانى هستند مانند شما پس بخوانيد آنانرا پس بايد اجابت کنند شما را اگر هستيد راستگويان‌ آيا ايشانرا پايهائى است که راه روند بآنها يا مر ايشانرا دستهائيست که بگيرند بآنها يا مر ايشانرا چشمهائى است که به بينند بآنها يا مر آنانرا گوشهائى است که بشنوند بآنها بگو بخوانيد انبازان خودتان را پس مکر کنيد با من و مهلت مدهيد مرا. تفسير عبد بمعنى مملوک و مسخّر و ذليل و فرمانبردار است و بتانيکه اهل شرک مدّعى الوهيّت آنها بودند مانند خودشان در برابر ذات احديّت و اراده تکوينى او متّصف باين صفات بودند و اگر مدّعاى آنها صدق بود و بتها داراى شعور و قدرت بودند بايستى وقتى آنها در مهمّات خودشان متوسّل به بتها شوند مسئولشان را اجابت نمايند و نمى‌نمودند لذا خداوند باين بيان با بت‌پرستان احتجاج بر نفى قدرت از معبودهاى آنها نموده و پس از سلب تمام وسائل ظاهرى توانائى از قبيل دست و پا و چشم و گوش و ساير مشاعر و حواسّ ظاهريّه و باطنيّه پيغمبر اکرم را مأمور فرموده که با کمال قوت قلب بآنها بفرمايد تمام بتها را که شما مدعى شرکت آنها در الوهيّت و اموالتان هستيد جمع آورى نمائيد و از آنها استعانت بجوئيد و با آنها هم فکرى کنيد و هر مکر و حيله که داريد براى دفع من بکار بريد و مهلت دفاع بمن ندهيد بهيچ وجه در خاطر من تشويشى از ناحيه‌ جلد 2 صفحه 505 شما روى نمى‌دهد چون نگهدار و مددکار و صاحب اختيار من خدا است که در آيه بعد ذکر شده است و لام امر در فليستجيبوا براى تعجيز است و مراد از دعوت اول خواندن بالوهيّت و دعوت دوم بمعنى مسئلت و سوم بمعنى احضار است و ياء متکلم در کيدون و تنظرون مقدّر است و کسره دلالت بر آن دارد.