اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ وَلِيِّي‌َ اللّه‌ُ الَّذِي نَزَّل‌َ الکِتاب‌َ وَ هُوَ يَتَوَلَّي الصّالِحِين‌َ (196)
محقّقا ولي‌ّ و صاحب اختيار من و حافظ من از شرّ اعداء و ناصر من بر تسلط بر اعداء آن خدايي که نازل فرمود قرآن مجيد را و وعده نصرت در آن قرآن بمن داد و او نگاه دارد بنده‌گان صالح خود را إِن‌َّ وَلِيِّي‌َ اللّه‌ُ از براي ولي‌ّ اطلاقات و معاني است ولايت کليه مطلقه ذاتيه
جلد 8 - صفحه 59
و ولايت مولوية بر عباد و اماء و صاحب امر و نهي و دوست و حافظ و ناصر، و خداوند نسبت بپيغمبر صلّي اللّه عليه و آله و سلّم تمام انحاء ولايت را داده الَّذِي نَزَّل‌َ الکِتاب‌َ اينکه قرآن را بر من نازل فرموده و در او وعده حفظ و نصرت داده فرموده فَاصدَع بِما تُؤمَرُ وَ أَعرِض عَن‌ِ المُشرِکِين‌َ إِنّا کَفَيناک‌َ المُستَهزِئِين‌َ حجر آيه 94 و 95 و غير اينها از آيات وَ هُوَ يَتَوَلَّي الصّالِحِين‌َ تولّي بمعني عهده‌دار است خداوند عهده‌دار شده که بنده‌گان صالح خود را در کنف خود از خزي در دنيا و عذاب در آخرت نجات بخشد و با اينکه همچه خدايي چه کسي را قدرت است که بتواند نسبت بمن و مؤمنين بمن کيد و مکر کند وَ إِن کان‌َ مَکرُهُم لِتَزُول‌َ مِنه‌ُ الجِبال‌ُ ابراهيم آيه