تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى لا يَسْمَعُوا وَ تَراهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْکَ وَ هُمْ لا يُبْصِرُونَ (198)
وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى: و اگر دعوت کنيد شما مؤمنان کافران را به
جلد 4 صفحه 271
هدايت که اسلام و قرآن است، لا يَسْمَعُوا: نشوند به سمع قبول. يا خطاب به مشرکان باشد، يعنى اى مشرکان، اگر بتان را به راه راست و طريق هدايت دعوت نمائيد نشنوند، زيرا جماد، حواس باطنه و ظاهره از آنها مسلوب است.
وَ تَراهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْکَ: و مى‌بينى اى پيغمبر ايشان را که به ديده‌هاى ظاهر نگاه مى‌کنند به سوى تو، وَ هُمْ لا يُبْصِرُونَ: و حال آنکه ايشان نمى‌بينند تو را به ديده بصيرت و به حقيقت تو بينا نيستند، زيرا به صورت تو را بينند نه معنى. يا آنکه ايشان را چنان ساخته که هر که تقليب حدقه مى‌نمايد به طرف آنها، در بادى الراى چنان پندارد ايشان مى‌بينند، و حال آنکه نمى‌بينند و قوه رؤيت از آنها مسلوب است.