اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِخوانُهُم يَمُدُّونَهُم فِي الغَي‌ِّ ثُم‌َّ لا يُقصِرُون‌َ (202)
و اخوان اينکه مشرکين و کفار يعني هم مسلک‌هاي آنها در شرک و کفر ميکشند آنها را در ضلالت و معاصي پس اينها هم کوتاهي نميکنند.
از اينکه آيه استفاده ميشود که کفار و مشرکين دو قسمت هستند در هر کيش و مذهبي يک دسته اکابر و سردسته‌ها و اشراف از آنها و يک دسته ضعفاء و زير دستان، دسته اول علاوه بر اينکه خود در ضلالت و شرک و کفر و معاصي هستند ضعفاء را هم باصرار و تبليغات سوء روبخود ميکشند و جلوگيري ميکنند از اينکه اينها رو بهدايت روند و ضعفاء هم يا بطمع استفاده از آنها يا ترس از مخالفت آنها کوتاهي در اطاعت آنها نميکنند و در بسياري از آيات محاجّه ضعفاء را با اکابر در فرداي قيامت بيان فرموده که ضعفاء ميگويند شما ما را نگذارديد ايمان بياوريم و هدايت شويم اکابر ميگويند شما بميل و رغبت متابعت ما را کرديد و جبر و عنفي در کار نبود و اخوانهم يعني برادران مسلکي آنها و هم قطاران آنها و سردسته‌هاي آنها يَمُدُّونَهُم مدّ بمعني کشش است يعني آنها را ميکشند در ازدياد معاصي و طغيان في الغي‌ّ غوايت مرادف با ضلالت است و حماقت و طغيان ثُم‌َّ لا يُقصِرُون‌َ اگر مرجع اکابر و اخوان باشند يعني کوتاهي در اغواء و اضلال نميکنند و اگر مرجع تابعين باشند کوتاهي در معاصي و ضلالت نميکنند و ممکن است هر دو باشند آنها در اضلال و اينها در ضلالت
65