تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّکَ لا يَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَ يُسَبِّحُونَهُ وَ لَهُ يَسْجُدُونَ (206) ترجمه‌ همانا آنانکه نزد پروردگار تواند تکبّر نمى‌کنند از عبادت او و تسبيح مى- کنند او را و از براى او سجده مى‌نمايند. تفسير کسانيکه در جوار رحمت حق جاى دارند مانند ملائکه يا انبياء و ائمه عليهم السلام چنانچه قمى ره فرموده در هيچ حال از عبادت خدا استکبار و استنکاف نمينمايند و تنزيه مينمايند خدا را از هر چه لايق شأن او نباشد و از روى اخلاص در پيشگاه او سجده مينمايند در نماز و غير آن و اين اوّلين سجده تلاوت قرآن است که مستحب ميباشد و بايد در هر يک از مراتب سه‌گانه که عبادت و تسبيح و سجود است تاسّى بايشان نمود و روايت شده است که وقتى يکى از بنى آدم آيه سجده را تلاوت ميکند و سجده مينمايد شيطان دور ميشود و گريه ميکند و ميگويد اى واى اين مأمور بسجود شد و سجده کرد و بهشت ميرود و من مأمور شدم و ننمودم و جهنم ميروم و در ثواب الاعمال از حضرت صادق (ع) نقل نموده که هر کس سوره اعراف را در هر ماهى يکمرتبه بخواند در روز قيامت از کسانى خواهد بود که خوف و حزن ندارند و اگر در هر جمعه يکمرتبه بخواند از حساب روز قيامت فارغ خواهد بود. جلد 2 صفحه 510