اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ الَّذِين‌َ عِندَ رَبِّک‌َ لا يَستَکبِرُون‌َ عَن عِبادَتِه‌ِ وَ يُسَبِّحُونَه‌ُ وَ لَه‌ُ يَسجُدُون‌َ (206)
محققا کساني که نزد پروردگار تو هستند که ملائکه باشند تکبر نميکنند از عبادت پروردگار و تسبيح و تقديس او ميکنند و در پيشگاه او سجده ميکنند عدّه ملائکه ملياردها زيادتر از افراد جن و انس و جميع حيوانات هستند، منسوب بپيغمبر صلّي اللّه عليه و آله و سلّم است که فرمود ليلة المعراج در تمام اينکه آسمانها و کرات جوّيه جاي يک قدم نبود مملوّ از ملائکه بود يا در قيام يا در قعود يا در رکوع يا در سجود با اينکه اينکه کرات جوّيه بسا چندين هزار برابر کره زمين ما است ميخواهد بفرمايد که احتياج ندارد خداوند بذکر و دعاء شما اينکه قدر بنده دارد که او را عبادت کنند.
إِن‌َّ الَّذِين‌َ عِندَ رَبِّک‌َ نه مراد نزد پروردگار تو قرب مکانيست بلکه مراد در تحت اراده و اطاعت پروردگار هستند و قدمي بر مخالفت او برنميدارند و سستي در عبادت نميکنند لا يَستَکبِرُون‌َ عَن عِبادَتِه‌ِ عبادت اطاعت اوامر و امتثال فرامين بداعي تقرب و خلوص است اختصاص بصلاة و امثال آن ندارد در مقابل معصيت که
جلد 8 - صفحه 70
نافرماني و ترک اطاعت است و ملائکه بضرورت مذهب شيعه معصوم هستند ذره‌اي مخالفت نميکنند و کوچک‌ترين مسامحه در اطاعت ندارند حتي ملائکه عذاب چنانچه ميفرمايد يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا قُوا أَنفُسَکُم وَ أَهلِيکُم ناراً وَقُودُهَا النّاس‌ُ وَ الحِجارَةُ عَلَيها مَلائِکَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا يَعصُون‌َ اللّه‌َ ما أَمَرَهُم وَ يَفعَلُون‌َ ما يُؤمَرُون‌َ تحريم آيه 6، و اينکه ملائکه نظر بمعرفت بکبريايي و عظمت پروردگار خاضع و خاشع هستند و خود را کوچک و حقير ميدانند و خردلي تکبر نميکنند حتي در امر بسجده بآدم بخلاف اينکه آدمهاي شيطان صفت که زير بار احکام و اوامر حق نميروند و تکبر ميورزند در عبادت و کوتاهي در معصيت و طغيان نميکنند مثل شيطان که بعد از ترک سجده بآدم هر روز و شب چه اندازه معصيت ميکند و اغواي بندگان خدا بلکه مقابل دستگاه الهي دستگاهي درست کرده هر چه را خدا امر ميکند او نهي ميکند و بالعکس او هدايت ميکند اينکه اضلال، او ارشاد ميکند او افساد، او دوست بندگان است او دشمن آنها است و امروز تمام اينکه شيطان صفتان جامع جميع اينکه صفات هستند از روي نخوت و تکبر و و و وَ لَه‌ُ يَسجُدُون‌َ آنهم بسا سجده‌هايي که چندين سال طول بکشد که سجده منتهاي خضوع است و ائمه اطهار چه سجده‌هاي طولاني داشتند مثل حضرت سجاد عليه السلام و حضرت کاظم عليه السّلام در حبس و اينکه آيه شريفه از آيات سجده است و بمذهب شيعه مندوبه و بمذهب حنفيه واجبه است، و ذکر سجده علي المعروف (لا اله الّا اللّه حقّا حقّا لا اله الّا اللّه ايمانا و تصديقا لا اله الّا اللّه عبودية و رقّا سجدت لک يا رب‌ّ لا مستکبرا و لا مستنکفا بل انا عبد ذليل خاضع خاشع لا املک لنفسي نفعا و لا ضرّا و لا موتا و لا حيات و لا نشورا) تم‌ّ بحمد اللّه و منّته سورة مبارکة الاعراف و يتلوها انشاء اللّه تعالي سورة مبارکة الانفال و الحمد للّه اولا و آخرا و ظاهرا و باطنا و صلي اللّه علي محمّد و آله الطيبين
جلد 8 - صفحه 71
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم الحمد للّه رب العالمين و صلي اللّه علي محمّد و آله اجمعين و اللعن علي اعدائهم الي يوم الدين
سوره مبارکه انفال
اخبار وارده در فضيلت اينکه سوره مبارکه از إبن بابويه بسند خود از ابي بصير از حضرت صادق عليه السّلام فرمود هر کس اينکه سوره را و سوره برائة را در هر ماهي تلاوت کند هرگز نفاق بر او داخل نميشود و از شيعيان امير المؤمنين عليه السّلام ميگردد و از شيخ طوسي [ره] بسند خود از حلبي از آن حضرت فرمود
(سورة الانفال جدع الانف)
جدع بمعني قطع است و مراد ممکن است قطع دماغ معاندين باشد چون مشتمل است بر خصوصياتي که در اينکه سوره بر اهل بيت معين فرموده يا احکام مشکله است که بر عامّه سخت است تحمّل آن.
و از عياشي از پيغمبر صلّي اللّه عليه و آله و سلّم روايت شده فرمود هر که قرائت کند سوره انفال را فرداي قيامت و شيعيان او از موائد بهشتي ميخورند تا خلايق از حساب فارغ شوند. و از کتاب خواص القرآن از پيغمبر صلّي اللّه عليه و آله و سلّم روايت شده که هر که اينکه سوره را تلاوت کند من روز قيامت او را شفاعت ميکنم و شهادت ميدهم که او بريست از نفاق و بعدد هر منافقي حسنه براي او نوشته ميشود و کسي که بنويسد و پيش خود
جلد 8 - صفحه 72
گذارد در هر محکمه نزد حاکم برود حق خود را ميگيرد و حاجتش برآورده ميشود و هر که با او دوري کند و منازعه کند او ظفر پيدا ميکند و مسرور ميشود و اينکه سوره قلعه محکمي ميشود براي او الي غير ذلک از اخبار.