تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَ يُبْطِلَ الْباطِلَ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُجْرِمُونَ «8»
لِيُحِقَّ الْحَقَ: تا ثابت و ظاهر نمايد حق را و حاصل فرمايد چيزى را که موجب فوز دارين شما باشد. يا نصرت دهد پيغمبر خود را که پيغمبرى به حق است، وَ يُبْطِلَ الْباطِلَ: و نابود سازد امر باطل را که کفر است، وَ لَوْ کَرِهَ الْمُجْرِمُونَ: و اگرچه کاره‌اند و نمى‌خواهند آن را کفارى که منهمک و منغمرند در معاصى.
نکته: آيه شريفه تکرار نيست، زيرا مراد به: لِيُحِقَّ الْحَقَ، در اول، بيان مراد الهى و مراد بندگان و آنچه ميان اين دو باشد از فرط تفاوت. و در ثانى براى داعى به حمل رسول بر اختيار طايفه ذات الشوکه و نصرت آن حضرت بر ايشان.