تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلاکُمْ نِعْمَ الْمَوْلى وَ نِعْمَ النَّصِيرُ (40)
وَ إِنْ تَوَلَّوْا: و اگر اعراض کنند از قبول حق و دين خدا و طاعت او سبحانه و از معاندت باز نايستند، از آن باک و انديشه مداريد، فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلاکُمْ:
پس بدانيد اى مؤمنان، بتحقيق خداوند سبحان ناصر و مدد کار و حافظ شما است، نِعْمَ الْمَوْلى: نيکو ناصر و سيد و حافظ است حق تعالى که دوستان خود را ضايع نگرداند، وَ نِعْمَ النَّصِيرُ: و نيکو يارى کننده است که مؤمنان را بر مشرکان غالب و ايشان را مظفر و منصور فرمايد، و مخذول نشود کسى که ذات احديت معين و ناصر او باشد؛ و مغلوبيت به حسب ظاهر و هويدا خواهد شد، چنانچه سير و مراجعه تاريخى اين مطلب را برهانى نمايد که ياغيان ديانت حقه و طاغيان شريعت محمديه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با آن همه حشمت و سطوت، بکلى محو و نابود گشتند و غلبه مواليان دين مبين و شهداء حق اليقين به اندک زمانى عالمتاب گرديد.