1- گاهى کفر و لجاجت، براى بعضى عادت و خصلت شده و در اين صورت، عذاب نازل مى‌شود. «کَدَأْبِ»
2- همه‌ى اقوام نزد خدا يکسانند و اگر راه انحراف و کفر بروند، کيفر مى‌بينند.
کَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ کَفَرُوا ... فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ آرى، سنّت الهى در عقوبت کفّار، ثابت است و مجازات مشرکان در جنگ بدر، حکم خاصّى نبوده است.
3- گناه، سبب قهر الهى است. «فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ»
جلد 3 - صفحه 337
4- خداوند، در کيفر کافران عاجز نيست و همه‌ى اقوام (مثل فرعون قوى يا مشرکان ضعيف) در برابر قهر خدا عاجزند. «إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ شَدِيدُ الْعِقابِ»