تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
کَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ کَذَّبُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ فَأَهْلَکْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَ کُلٌّ کانُوا ظالِمِينَ (54)
ثانيا به جهت تأکيد مى‌فرمايد که حال کفار قريش در تکذيب تو:
کَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ: مثل عادت قوم فرعون است، وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ: و آن کسانى که قبل از ايشان بودند، کَذَّبُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ: تکذيب نمودند به
«1» اصول کافى، جلد 2، صفحه 274، حديث 25.
جلد 4 صفحه 363
آيات بيّنه و حجج واضحه پروردگار خود، فَأَهْلَکْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ: پس هلاک فرموديم ايشان را به سبب گناهان آنها. يا قريش را هلاک ساختيم در «بدر» به سبب کفر و تکذيب پيغمبر و قرآن، وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ: و غرق نموديم فرعون و اتباع فرعون را در درياى قلزم که از آب وارد آتش شدند، وَ کُلٌّ کانُوا ظالِمِينَ: و هر يک از غريقان فرعون و قتيلان قريش، بودند ستمکاران به نفس خود به کفر و جحود و عصيان و عناد و لجاج.
تبصره: وجه تکرير آيه شريفه: 1- ذکر اول، بيان حال آنها در عذاب آخرت و در ثانى بيان استحقاق عذاب دنيا. 2- در اول تشبيه حال قريش به حال آل فرعون در تکذيب. و در ثانى تشبيه حال اينها است به آنها در استيصال. 3- آيه اول در مؤاخذه به عذاب، و ثانى در کيفيت عذاب. 4- آل فرعون به احوال مختلفه بودند در معصيت، پس بيان فرمود مشارکت اين جماعت را در اين حالات. 5- اول تشبيه کفر و عقاب آن، و ثانى تشبيه تغير نعمت به سبب تغير آنها آنچه در نفوس ايشان بود.