تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الَّذِينَ کَفَرُوا فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ (55)
بعد از آن در مذمت قريش فرمايد:
إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ: بدرستى که بدترين جنبنده‌هاى روى زمين در محضر خداى تعالى، الَّذِينَ کَفَرُوا: کسانى هستند که کافر شدند و ثابت و راسخ ماندند بر آن مانند أبو جهل و عتبه و نضر و امثال اينها که بر طريقه ايشان سلوک نمايد، فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ: پس ايشان ايمان نياوردند و چون چنين است اى پيغمبر، از اينها توقع ايمان مدار، و خاطر عاطر خود را براى آنها محزون مفرما.
اعجاز: آيه شريفه دال است بر نبوت ختمى مرتبت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اعجاز قرآن، زيرا اخبار از ما بعدها، و مخبر مطابق خبر محقق يافت، چه اين جماعت کفره به صفت کفر و شرک مردند، و به شرف اسلام نائل نشدند.
جلد 4 صفحه 364