تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الَّذِينَ عاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي کُلِّ مَرَّةٍ وَ هُمْ لا يَتَّقُونَ (56)
بعد بيان حال بعضى از کفار را فرمايد:
الَّذِينَ عاهَدْتَ مِنْهُمْ: آنانکه معاهده نمودى و عهد فرا گرفتى از کفار.
مراد بنى قريظه‌اند که حضرت با آنها معاهده فرموده بود، که در صدد اضرار آن سرور و اصحابش نباشند، و کفار را تحريص بر حرب ايشان ننمايند. ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ: پس شکستند عهد خود را، فِي کُلِّ مَرَّةٍ: در هر مرتبه که عهد نمودند از جمله برانگيختن کفار مکه را بر حرب پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اعانت به سلاح و نصرت آنان. و چون حضرت کسى را فرستاد و ايشان را ملامت کرد در نقض عهد، گفتند: فراموش نموديم. دو مرتبه عهد کرده و باز در غزوه خندق آن را شکستند و با مشرکان همدست شده با پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم محاربه نمودند، وَ هُمْ لا يَتَّقُونَ: و ايشان پرهيز نمى‌کنند از نقض عهد. يا نمى‌ترسند از عقوبت آنکه حکم فرمايد در باره ناقضان عهد.