تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّکَّرُونَ (57)
فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ: پس اگر دريابى و ظفر يافتى ناقضان عهد را در جنگ، فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ: پس رميده گردان و متفرق ساز به سبب قتل و جرح ايشان آنان را که بعد از ايشان برسند. تشريد تفريق بر وجه اضطراب است، يعنى چون بر آنها ظفر يابى، چندان از ايشان بکش که هيبت تو کفار ديگر را از مقاتله برماند، لَعَلَّهُمْ يَذَّکَّرُونَ: براى اينکه آن رمندگان تذکر يابند و عبرت گيرند و تنبيه آنها شود به آنکه عاقبت قدر وخيم است، و هيچيک از آنها دلير نشوند بر نقض عهد به محاربه با حضرت تو.
جلد 4 صفحه 365