اين آيه، موازنه‌ى قوا را در عدد نفى مى‌کند و به روحيّه، ايمان و صبر تکيه مى‌کند و براى اينکه گمان نشود پيروزى بيست نفر بر دويست نفر مبالغه است، تکرار مى‌کند که صد نفر بر هزار نفر چيره مى‌شوند، به شرط آنکه مؤمن و صابر باشند.
در جنگ‌هاى صدر اسلام، هرگز موازنه‌ى آمارى بين مؤمنان و کفّار نبوده است. در جنگ بدر، 313 نفر در برابر هزار نفر، در احد، 700 مسلمان در مقابل 3000 کافر، در جنگ خندق، سه هزار نفر در برابر ده هزار نفر و در جنگ موته، ده هزار مسلمان در مقابل صد هزار نفر از کفّار قرار داشتند.
امام صادق عليه السلام فرمودند: «در آغاز کار، يک مؤمن مأمور بود که با ده مشرک جهاد کند و حقّ فرار و پشت کردن نداشت». «1»