تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قُلْ أَنْفِقُوا طَوْعاً أَوْ کَرْهاً لَنْ يُتَقَبَّلَ مِنْکُمْ إِنَّکُمْ کُنْتُمْ قَوْماً فاسِقِينَ (53) بعد از آن فرمايد که اين منافقين با ثبوت در کفر، انفاق آنها فايده‌اى نخواهد ج5، ص 119 داشت: قُلْ أَنْفِقُوا طَوْعاً أَوْ کَرْهاً: بگو اى پيغمبر، چون نفقه کنيد از روى طوع و رغبت، يا به کره و نفرت، به هيچ وجهى، لَنْ يُتَقَبَّلَ مِنْکُمْ‌: هرگز قبول گرديده نشود از شما. إِنَّکُمْ کُنْتُمْ قَوْماً فاسِقِينَ‌: بدرستى که شما هستيد گروهى خارج شدگان از اسلام، و انواع صدقات و خيرات و مبرات از کافر قبول نشود. يا بتحقيق شما هستيد متمردين از طاعت الهى، و حق تعالى قبول صدقات فرمايد از مؤمنين مخلصين. در منهج- مروى است که جند بن قيس به حضرت رسالت عرض کرد: اجازه تخلف مى‌طلبم، چه آمدن من به حرب بنى الاصفر متعسر است، اما لشکر تو را به مال خود مساعدت نمايم. حق تعالى آيه شريفه نازل فرمود که اى پيغمبر، انفاق او مقبول درگاه ما نخواهد شد به سبب نفاقش. در انوار گفته: نفى تقبل محتمل امرين است: اول- آنکه آن مال را از شما قبول نکنند، بنابراين نهى مسلمانان است از اخذ مال منفقين متخلفين. دوم- آنکه قبول درگاه الهى نشود و ثوابى بر آن مترتب نخواهد بود.