اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَو أَنَّهُم رَضُوا ما آتاهُمُ اللّهُ وَ رَسُولُهُ وَ قالُوا حَسبُنَا اللّهُ سَيُؤتِينَا اللّهُ مِن فَضلِهِ وَ رَسُولُهُ إِنّا إِلَي اللّهِ راغِبُونَ (59)
و اگر اينها راضي بودند بآنچه خداوند بآنها تفضل فرموده و آنچه رسول اللّه صلّي اللّه عليه و آله و سلّم بآنها عنايت کرده و ميگفتند که ما را خداوند کافيست و ما را بس است هر آينه بزودي خداوند بما بيشتر و زيادتر تفضل ميفرمايد و رسول خدا عنايت مينمايد
جلد 8 - صفحه 246
ميگفتند محققا ما بسوي خداوند کمال رغبت را داريم.
وَ لَو أَنَّهُم رَضُوا ما آتاهُمُ اللّهُ نظر باحاطه علميه بجميع حکم و مصالح و بمقتضاي نظام جملي عالم در دفتر الهي ثبت و نوشته شده هر چه که بايد بهر فردي از افراد بندهگان داده شود و هر چه کوشش کنند بجايي نميرسند از موت و حيات، صحت و مرض، غناء و فقر، عزت و ذلت، نعمت و بلاء تماما بجا و بموقع است و تغييرپذير نيست.
مهندسي که بگل نکهت و بگل جان داد || بهر که هر چه سزاوار حکمت است آن داد
بايد بنده در هر حال کمال رضايت را داشته باشد و بخواهد هر چه خدا بر او خواسته و همچنين و رسوله زيرا بواسطه مقام عصمت و اينکه امري از آن حضرت صادر نميشود مگر بفرمان خدا وَ ما يَنطِقُ عَنِ الهَوي إِن هُوَ إِلّا وَحيٌ يُوحي عَلَّمَهُ شَدِيدُ القُوي نجم آيه 3 و 4 و 5، و مجرد نطق نيست لا يفعل عن الهوي بايد مسلمين کمال رضايت را بتقسيم او داشته باشند.
وَ قالُوا حَسبُنَا اللّهُ لا رادّ لقضائه و لا معقب لحکمه (لا مانع لما اعطيت و لا معطي لما منعت) اگر تفضلي فرمايد احدي قدرت بر جلوگيري ندارد و اگر منعي نمود کسي قدرت بر اعطاء ندارد وَ قالُوا حَسبُنَا اللّهُ وَ نِعمَ الوَکِيلُ آل عمران آيه 167 نِعمَ المَولي وَ نِعمَ النَّصِيرُ.
سَيُؤتِينَا اللّهُ اميدوار باشند که خداوند بيشتر و بهتر در دنيا و آخرت بآنها عنايت فرمايد و دعاء کنند و شکرگزار باشند وَ قالَ رَبُّکُمُ ادعُونِي أَستَجِب لَکُم مؤمن آيه 62 لَئِن شَکَرتُم لَأَزِيدَنَّکُم ابراهيم آيه 7، البته خداوند من فضله بآنها عطاء ميفرمايد و رسوله آنهم مراحمش بيشتر ميشود إِنّا إِلَي اللّهِ راغِبُونَ نکته- ذکر جواب شرط نشده بواسطه وضوح آن و اينکه يکي از نکات فصاحت و بلاغت است.
247